Anasayfam Yap Sık Kullanılanlara Ekle

 

Sitene Ekle Künye Arşiv  İletişim  rss  
ANASAYFA VİDEO GALERİ FOTO GALERİ FİRMA REHBERİ İLANLAR İLETİŞİM  
 
ABD İle Vize Restleşmesi
VİZE BAHANE, PETROL ŞAHANE!
Ezder ve İmam Hatip Dayanışması
Düzce Belediye Başkanı istifa etti
ÇAMLICA’DA ET RESTAURANT VE STEAKHOUSE AÇILDI


NEDEN - - Adil Haber Yorum
 
NEDEN
BU HABERİN EKLENME TARİHİ 24-01-2014 / 20-32

 

Anasayfa'ya Dön 12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto
Tüm Haberleri  
  NEDEN

*** NEDEN ***

Hayatımızda karşılaştığımız insanlar içinde o kadar çok insan tipleri ve karakterleri var ki her biri bir başkadır. Hiçbiri birbirine asla benzemez .Bunu hayatım boyunca yaşadığım tecrübelerimden kazandığım bilgiye dayanarak söylüyorum.Çünkü benim işim hep insanlarla bir arada olmak onlara hizmet etmek ve onlara yardım etmek.Çokta zevk alarak bu mesleği 21. yılıma rağmen hala devam ettirmekteyim .Aynı ilk gün ki heyecanımla ve içimdeki bitmek tükenmek bilmeyen sevincimle birlikte .İnsanları seviyorum .Onlara yardım edip onların bir an olsun yüzlerini birazcıkta olsa güldürmeyi ,şakacı kimliğimle sohpet esnasında onlarla ilgilenip görevimi icra ettiğim sırada, zevkli ,mutlu kısacık güzel anlar yakalayıp en azından yüzlerinde bir saniyelik bir tebessüm oluşturabilmek ve o anı yakalamak bana mutluluk veriyor.

Hastalarımın bana hep sordukları sorular şu şekilde oluyor genelde : Aynen onların ağzıyla aktarıyorum:

‘’Sen yeni mi geldin?’’Nerledeydin a gızım’’ .’’Nerelisin bakem sen’’ , ‘’Seni hangi ana doğuruvemiş bakem , amanın pekde datlısın be guzum’’.’’Pek iyi gedin sen bana ‘’.’’Niye seni daha evvel görmemişiz ki ?’’’’Amanııın pek datlı dillisin sen’’… ‘’Allah’ta senin muradını versin a be guzuuum ‘’gibi sözlerinin yanı sıra ‘’Allah senden razı olsun bacım’’ diyenden tutun da en ilginci de şuydu ; ‘’Sağol doktor Amca’’ diyenlerine bile rastladım .İşte bunlar yurdumun insanları .Şehrimin,ilçemin insanları.SİZLERİ SEVİYORUM..

Ben bir ilçe devlet hastanesinde şu an görevimi yapıyorum.Burada çalışmamın tüm meşakkatlerini üzerimde taşımama rağmen bu insanlarla bir arada olmaktan da çok mutluyum .

Size kendimden kısaca bu kadar bahsettikten sonra meslek hayatımda yakın bir zamanda beni çok etkileyen ve çok üzen bir olaydan bahsetmek istiyorum .Bu olay beni gerçekten yürekten yaraladı ve etkiledi .Bir kez daha gördüm ki çocuklarımızın eğitim hayatında ailelerin biraz daha duyarlı olması gerektiğine inananarak bunu bu karne alım gününde sizlerle paylaşmak istiyorum .

Geçen hafta çarşamba günüydü .Sabahın erken saatleriydi . Hastalarımın gelmesini beklemek üzere odamda oturuyordum . Bir de baktım ki kapım çalınıyor.Çalınan kapıdan içeriye hastamın gelmesi için seslendiğimde karşımda iki kişinin odama girdiğini gördüm .Bunlardan erkek olanı orta yaşlı ,paspal giyimli bir adamdı .Konuşması ,hal, hareket ve davranışları onun bu ilçenin köylerinin birinden geldiğini çok net gösteriyordu .Yanında ise 18-19 yaşlarında bir genç kız vardı .Bu genç kızında üstü başı adamınkinden çokta farklı değildi. Ellerinde evraklarını almışlar kayıtlarını yaptırmışlar ve karşımda duruyorlardı.Bende onların kayıtlarını kendi kayıt defterime kayıt etmek için aldığım sırada orta yaşlı olan adamın yanındaki genç kıza gözüm takıldı.Çünkü dikkatimi çeken yüzündeki sürekli gülen bir tebessüm ifadesi vardı ki ben buna pek bir anlam verememiştim .

Masamın karşısında bulunan koltuğa kendini hemencecik salıvermiş bir vaziyetteyken aynı zamanda da ve biraz sonra kendisine ne yapılacağını merak eden bana bakan iki çift gözle göz göze geldiğimde bende ona hafiften bir tebessümle karşılık verdim . Bu genç kız bugün ki mesaimde çalışmaya başlayacağım ilk hastam olacaktı ..Güne böylesine güzel bakan iki çift gözle ve böylesine güzel gülen bir yüzle sabahı ve karşılamanın güzel olacağını düşünmüştüm ve bende ona tebessüm ettim .Ben onların kayıtlarını yaparken bir taraftanda yandaki çekim odasına geçmelerini söyledim. Nasıl hazırlanması gerektiğini bu genç kıza izah ettikten sonra buradaki işimi bitirip yanlarına geleceğimi ifade ettim.

Onların yanına yani yandaki odaya ,çekim odasına gitmek için kapıdan çıkarken o genç kızın yüzündeki tebessüm ifadesi hala gözümün önündeydi .Acaba neden bu şekilde sürekli tebessüm ediyor? diye düşünüyordum .

Yanlarına geldiğimde odaya girince gördüğüm manzara hiç hoşuma gitmedi .Genç kız çekim için hazırlanmıştı ama bana ters gelen bir durumla karşı karşıyaydım. Bu ters durum da kızın bu kadar cüretkar vaziyette soyunmasına rağmen hala odada o adamın nasıl kalabildiği , çıkmadığı , kızında buna izin vererek buna nasıl müsaade ettiğiydi maalesef .Hemen duruma müdahale ettim . Adamı dışarıya çıkması için kibarca uyararak odadan dışarıya çıkarttım.Hastamla odada tek başımıza kalmıştık .Çekimlerini yapmak için ona gerekenleri söylediğimde onun beni anlamadığını fark ettim .Yapamayacağını ve bilemeyeceğini söylüyordu sürekli olarak ve korkuyordu bunu gözlerinden ona baktığımda hissedebiliyordum ..Ona yardımcı olacağımı onun bu işi çok güzel yapabileceğini söyleyerek cesaretlendirmek istedim ama nafileydi çabam .Çünkü karşımda biyolojik olarak 18-19 yaşlarında bir genç kız var olmasına rağmen maalesef akıl yaşı olarak daha henüz 4-5 yaşlarında bir küçük kız çocuğu edasıyla hareket eden bu şekilde davranan bir yaramaz çocuk gibi itirazlarda bulunan söylediklerimi yapmayan bir kız çocuğuyla karşı karşıyaydım .Yapmam gereken şuydu:

Onun akıl yaşının seviyesine inmek ona yardım edip onun korkusunu ,endişesini yok ederek çekimlerini devam edip bitirmekti.

Derken çok zor olmasına rağmen çekimlerimizi tamamlayıp bitirdiğimizde ona artık giyinmesini söyledim .Giyinmesi için kıyafetlerini odada bulamadığımızda hatırladım ki adamı apar opar dışarıya çıkarttığımız için o adam da kıyafatlerini kaldığını düşünerek dışarıda adamı nasıl bulacağımı bilmek için genç kıza dönüp bu adam senin neyin oluyor diye seslendim .O da bana kendisinin dayısının olduğunu söyledi .’’Annen baban yok mu ? Seni neden dayın hastaneye getirdi?’’ Diye sorduğumda aldığım yanıt ‘’Bilmiyorum’’ şeklindeydi .Dışarıya çıkıp hastamın ismini söyleyip dayısını buldum ve elbiselerini alıp bu genç kıza geri götürdüm .Bir taraftan giyinirken bir taraftan da onu izliyordum .Çünkü o yüzündeki sürekli gülen tebessüm eden ifade hala kafamda çözemediğim soru işaretleri olarak beni düşündürüyordu .NEDEN sürekli gülüyordu acaba ?.Anlam veremediğim ve işin içinden çıkamadığım bir durumdu bu.Mesleğimde çok insanlar görmüştüm ama böylesi biriyle ilk defa karşılaşıyordum .Bizim için hastanın özeli ya da özel bir durumu merak konusu olmamalı çekimimizi bitirdiktikden sonra hastayla olan diyaloglarımızda bitmeliydi .Etik te olan budur zaten ama benim bu hasatada gözlemlediğim farklı bir durum vardı .Genelde hislerim beni yanıltmaz .Gözlemlerime ve hislerime dayanarak bu genç kıza yardım etmem gerektiğini düşündüm.. Çünkü tedirginliği ,panikliği ,ürkekliği ,dışa olan güvensizliği her halinden belli oluyordu . Onunla konuşursam biraz sohpet edersem ,ilgilenirsem en azından onu konuşturduğumda onun rahatlayabileceğini düşünerek aklıma okula gitmiş midir ki acaba? Diye bir soru beliriverdi okula gidip gitmediğini sordum ona .Aldığım yanıt içler acısıydı .Onu okula göndermemişlerdi .Okuma yazması yoktu.Anne ve babasının bu genç kız hakkındaki düşüncesi Okula göndermeme gerekçesi ’’Sen okuyamasın ‘’, Sen yapamasın ‘’şeklinde olmuş ve oda buna kabullenmiş görünüyordu .Keşke seni okutsalardı okulun ,arkadaşların ve öğretmenin olurdu öyle değil mi ? diye sorduğumda bu genç kızın yüzündeki anlam veremediğim tebessüm ifadesi birden yok oldu gördüklerim ve duyduklarım beni çok şaşırttı .O an ki şaşkınlığımı şu an da bile sizlere bunları yazarken hala hissedebiliyorum .Karşımda gülmeyen gayet ciddi olan akıllı ve mantıklı düşünen ve konuşan, kendine güvenen , kendinden emin ve bir o kadar da cesaret dolu bir genç kız gördüm .İşte şimdi gerçek kimliğiyle tam anlamıyla karşımda duruyordu .Dönüp bana dedi ki ‘’Okurdum hemde çok güzel okurdum .Başarılıda olurdum .iyi bir yerlerede mutlaka gelirdim.Ama annem ve babam bana bu fırsatı vermediler .Sen yapamasın ve sen okuyamasın ‘’dediler .Beni onun için okutmadılar dedi .Duyduklarımdan ve gördüklerimden o kadar şaşkındım ki anlatamam ona cevap vermekte zorlanıyordum ve sustum . Nutkum tutulmuştu. İçindeki bastırılmış bir kimlik le kendini ifade edebilen bir genç kız olması gerekirken onu böylesine baskılayan böylesine güvensiz yetiştiren cesaretini kendine vermeyen bir ailenin istediği gibi olmaya devam eden bir küçük kız olmaya karar vermekte zorlanmış ve dışarıya çevreye bu kimlikle bakmaya alışmış ve sanki yüzündeki bu sürekli gülme ifadesi ise içindeki hüznün gülme şeklinde dışa dönümüydü .Bu nasıl olabilirdi ?.inanamıyordum .Bir insan bu kadar baskılanırmı? Taki kişiliğini karakterini oluştumasına imkan veremeyecek kadar .Hemen toparlandım ve hastamın filmlerini çıkartmak için diğer odaya geçtim . O da bu arada giyinmişti .Giyindikten sonra filmlerini almak için beklemesini bir yere gitmemesini kapının önünden ayrılmamasını söylediğim için koridorda beni bekliyordu . Çok merak ettiğim bu genç kızın yüzündeki ifadeydi .Hala çocuk kimliğinde saklanmış küçük bir kız çocuğumu görecektim yoksa bana biraz önce gerçek kimliğini gösteren bir genç kız mı görecektim acaba .ve filmlerini ona teslim ettiğimde de hastaneden çıkana kadar yaptığım uzaktan takiplerimde de onu a o çocuk kimliğini kabullenişini ve o kimlikte sinmiş orada kendini güvende bulmuş ,yaşının gerektirdiği gibi davranmadığını gördüm .İşte bu olay beni gerçekten çok etkilemiş ve sevginin ,ilginin ve kendine güvenin eksikliğini görmek üzmüştü….

LÜTFEN ; çocuklarımıza değer verelim .Onlardan sevgimizi ,ilgimizi asla eksik etmeyelim .Onları gerektiğinde cesaretlendirelim .güvenleri gelişsin .Onlara sen yapamasın sen okuyamasın demeden küçümsemeyerek sevgiyle yaklasıp seni iyi yerlerde göreceğime eminim annecim /babacım diyebilelim . Çocuklarımızı önyargılarımıza kurban etmeyelim.Eğitim hakkını ellerinden almayalım ve bütün çocuklar okusun .Akıllı ,bilinçli birer anne baba olmaya gayret edelim.Unutmayalım ki her çocuk bir mücevher değerindedir .içinde saklı hazineler taşır .Çocuklarımızın birer pırlanta değerinde olduğunu görerek ve bilerek onlara kimliklerini kaybettirmeden ,baskılamadan ,öncelikle sevgimizi ,ilgimizi ve güvenimizi vererek tam yol ileriye…..

Bugün karne günü ve çocuklarımızın karneleri ya istediğimiz gibi yada hiç istemediğimiz gibi olabilir .BENİM size tavsiyem siz sonuçlarla fazla ilgilenmeyin.Çünkü karne belli bir çalışma sürecinin sonucudur.Bazı önlemler alınır da bu çalışma sürecindeki hatalar telafi edilirse istenen sonuçlara ulaşılabilinir.Önemli olan çabalamak ,elinden geleni yapmak ,gerçekçi hedefler koyarak ,istikrarlı olmak belli bir düzen belli bir disiplinle inşallah..

Artık tatil zamanı ..Öncelikle kendi çocuklarımın ve onların nazarında tüm çocukların yarı yıllarını aldıkları karnelerle birliklte kutluyorum ..

Tüm anne ve babaların ,tüm ebeveynlerin ve tüm çocukların yarı yıl tatili hayırlı olsun…SEVGİMLE KALIN …


NERMİN DEGİRMENDERE

ndegirmendere@outlook.com

 

saat (11:55)


NEDEN : Google'da Ara
NEDEN


 
 
Bu Haberi Arkadaşıma Gönder :
 
Adınız / Soyadınız :
E-mail Adresiniz :
Arkadaşınızın Adı :
Arkadaşınızın E-Mail Adresi :
 
   
 
 ADI SOYADI :  
 
 E-MAİL :  
 
 
 
 
 
 
       

  EKREM DÜZCAN’DAN HOCASI VE ABİSİ


         CANIM ABİCİĞİM... Ansızın gittin ... Kim dolduracak senin yerini ? Ben huysuz ve geçimsiz biriyim.  Kim çekecek kahrımı ? Kim nasihat edip

  DİYANET’TEN ÖZEL HAREKAT POLİSLERİNE VE


         Diyanet’ten Özel Harekat Polislerine ve şehitlere dua… Diyanet İşleri Başkanı Prof. Dr. Mehmet Görmez ve beraberindeki 81 il müftüs

 
 
TÜM YAZARLAR



           ANKET
28 Şubat Madurlarından Ezher Üniversitesi mezunlarının mağduriyetleri giderildi mi?
% 14 √ Toplam : 2 - Evet
% 40 √ Toplam : 6 - Hayır
% 34 √ Toplam : 5 - Kısmen
% 14 √ Toplam : 2 - Bilgim yok
   

           EN SON EKLENEN VİDEOLAR
  EN SON EKLENEN VİDEOLAR
 
 
 



RSS © 2010 Adil Haber Yorum Türkiye'nin Haber Sitesi
Site iceriğinin telif hakkı bildirilmeksizin kullanılması yasaktır
Gizlilik İlkeleri | Kullanım Koşulları | Künye | Reklam | İletişim  
rapid.web.tr || Coder / Dizayner
info@rapid.web.tr